Nieuwsbrief Hans & Jolanda februari 2015

Het is februari en het wordt alweer sneller licht. Nog even en de lente breekt aan. Een prachtig signaal van nieuw leven en de hoop die een nieuw seizoen geeft.

Het herinnert ons aan een nieuw seizoen met God en bidden om een ‘gebaande weg’ die alleen Hij voor ons kan ontsluiten. Ons leven is niet maakbaar. Leven in afhankelijkheid gaat door seizoenen. Of wel; snoeien en vruchtdragen. Zo zal het altijd zijn en zo hoort het. Wat er altijd blijft is de trouw van God.

Reflectie op 2014

Naast investeren in een team/netwerk en het volgen van een leergemeenschap was 2014 ook een jaar van oogsten. Zo is er met tientallen personen gebeden voor bevrijding en hebben we de Helige Geest hierin krachtig aan het werk gezien. Lees b.v. nog eens het verhaal van Sandra (http://www.servingothers.nl/prachtig-getuigenis-van-sandra/) en vraag gerust naar meer getuigenissen. Niet alle intakes worden gehonoreerd omdat b.v. een therapeut meer voor de hand ligt. We werden in 2014 regelmatig geschoold en consulteren soms psycho-sociaaltherapeuten.

Naast bevrijdingsgebed hebben Jolanda en ik in 19 personen mogen investeren in de vorm van coaching. Sommigen zijn gestopt maar voor de meesten is het een duurzaam discipelschapstraject dat in 2015 doorloopt. Levens worden stabieler en het luisteren naar de stem van God wordt voor hen meer vanzelfsprekend.

Wat betreft het vormen van een missional community hebben we met de Kerst geexperimenteerd. We nodigden mensen uit die wij onvoldoende kenden en zij kenden elkaar ook niet. Samen met Gerben en Jacqueline hebben we gebeden dat God mensen op ons hart zou leggen. Het bleek een enorme zegen te zijn. Een van de deelnemers zei: “Ik heb mij in jaren niet zo welkom gevoeld”. Een ander zei dat we ‘ wel wat langer mochten bidden’. Mooie reacties van mensen die helemaal niets met geloof hebben….

Er was ook pijn en verdriet. Zo overleed Jolanda’s broer in een moeizaam proces van loslaten en waren wij intensief betrokken bij de ziekte en het overlijden van Jelle Jongsma, zie mijn blog Eerbetoon aan Jelle Jongsma. We voelden ons verslagen, soms letterlijk uitgeput. We accepteren dat dit bij het leven hoort hoewel dat niet gemakkelijk is.

Vooruitblik 2015

In 2015 ligt er een forse uitdaging in de vorm van een lokatie om te bidden met mensen. Onze vaste lokatie in Huizen is door omstandigheden niet meer beschikbaar en dat is een flinke tegenvaller. Het is even schipperen en per keer bekijken op welke lokatie we terecht kunnen. Soms is dat bij mensen thuis maar dat is om verschillende redenen helemaal niet ideaal en wenselijk. We vragen serieus jullie gebed hiervoor. We kunnen ons niet voorstellen dat dit een breekpunt wordt in onze bediening maar we mobiliseren wel alle gebedsstrijd op dit punt. Bidden jullie mee?

Ook in 2015 discipelen wij mensen. In dit kader is het fijn om te melden dat we een geloofsstap hebben gezet. Jolanda gaat minder werken om meer tijd te hebben voor onze missie. Daarnaast gaat zij de erkende beroepsopleiding volgen tot coach practitioner. Dit gaat een steviger fundament leggen onder onze missie.

En in 2015 gaan wij ons ‘kerst-experiment’ omzetten in voorlopig een zeswekelijkse cyclus. Zo hebben we 22 februari opnieuw een aantal mensen aan tafel die mee eten en met wie wij ons leven willen delen. Wij geloven dat wij hiermee mensen bereiken die de weg naar de kerk niet meer vinden. We zoeken daarvoor ook meer aansluiting bij maatschappelijke initiatieven en/of praten met de lokale overheid. De uitdaging blijft ook tijd in te ruimen voor reflectie en persoonlijke groei. Luisteren naar God dus.

Mogen we op jullie gebed rekenen?

Nog belangrijker dan giften is gebedssteun. Regelmatig staan we in de vuurlinie van de geestelijke strijd en dat ervaren we ook zo. Onze Heer is zoveel sterker dan duistere machten. Het is ons verlangen dat onze missie breed gedragen wordt in gebed. Laat gerust weten als je iets van God ontvangt. Een woord, bemoediging of iets anders waarmee je ons bemoedigt.

Zijn goedheid en trouw overtreffen het leven zelf!!! (psalm 63:4)

Blessings,

Hans en Jolanda van der Kooij

Comments are closed.